ഭ്രാന്ത്‌

നീയെന്ന ദുഃഖത്തിൽ

ഞാൻ ആരുമല്ലാതാകുന്നു...

എന്റെ ഭ്രാന്തുപോലും 

നിസ്സഹായനാകുന്നു...

ഈ ഭ്രാന്തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ 

നിന്നെക്കാൾ നിറമുള്ള വർണ്ണങ്ങളില്ലായിരുന്നു...

നിന്നേക്കാൾ രുചിയുള്ള 

വേദനയില്ലായിരുന്നു...

നിന്നേക്കാൾ മധുരമുള്ള 

കരച്ചിലുകളില്ലായിരുന്നു...

ഇന്നെനിക്ക് ഭ്രാന്തില്ല...

നിന്റെ ഓർമ്മകളില്ല...

സ്വപ്നങ്ങളില്ല...

എന്നിലെ ഭ്രാന്തിനെ മുഴുവനായി കൊന്നുകളഞ്ഞവളെ,

എനിക്ക് ഈ വരികൾ 

സമ്മാനിച്ചവളെ,

നിനക്ക് നന്ദി...

ഇനി ഞാൻ ഉണരും...

ഉണർന്നിരിക്കും...

വേദനിക്കും...

അങ്ങനെ ഈ ലോകം അവസാനിക്കും മുൻപ് 

ഞാൻ വീണ്ടുമൊരു മുഴു ഭ്രാന്തനാകും...