എന്റെ വരികളിലെ നീ

എന്നുമുതലാണ് ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി 

എഴുതാൻ തുടങ്ങിയതെന്നറിയില്ല...

പക്ഷെ എന്റെ വരികളിൽ എവിടെയൊക്കെയോ 

എപ്പോഴും നീ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു... 

അഗാധമായ പ്രണയത്തിനപ്പുറം,

ലൗകികമായ കാമത്തിനപ്പുറം,

എനിക്ക് നീയും നിനക്ക് ഞാനും 

ഈ വരികൾപോലെ അനശ്വരരായിരുന്നു...

ചിതലുപിടിക്കാത്ത ഓർമ്മകൾകൊണ്ട് മാത്രം

ജീവിച്ചിരുന്ന രണ്ടുപേർ...

ഇനിയും നമുക്കിടയിൽ 

ഓർമ്മകൾ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും...

ആ ഓർമ്മകളിൽ ഇനിയും

നാം പരസ്പരം പുണർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും...

ഉറക്കമില്ലാത്ത വെളുത്ത രാത്രികളിൽ 

ഇനിയും നാം കണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും...